Rose of Sharon

Romanın başında hamile, sürekli şikayet eden, bencil ve çocuksu bir kızdır. Ancak yolculuk, kocasının kaçışı ve bebeğini ölü doğurması onu olgunlaştırır.
Kitabın en sarsıcı finalini o yapar. Kendi ölü bebeğinin sütüyle, açlıktan ölmek üzere olan bir yabancıyı emzirmesi; bencilliğin tamamen bitip, "evrensel insanlık" ve dayanışmanın başladığı noktadır. Umudun, en karanlık anda bile var olduğunun kanıtıdır.