Roman, Aruba'nın başkenti Oranjestad'daki Zuidstraat'ta yaşayan iki sıkı dost, Binchi (Bernardo Rincones) ve Alejandro Bulos'un ergenliğe geçiş yıllarını anlatır. Kitap, kronolojik bir sıradan ziyade, sokağın hafızasından süzülen anılar demeti gibidir. Anlatıcı, olaylara dışarıdan bakan ama her detayı bilen, bazen nostaljik bazen ironik bir "göz"dür.
Hikaye, Binchi ve Alejandro'nun okul maceraları, ilk cinsel uyanışları, kilise baskısı ve aileleriyle olan ilişkileri etrafında döner. Ancak asıl başrol, Zuidstraat'ın kendisi ve onun renkli sakinleridir. Sokağın atmosferi, petrol rafinerisinin (Lago) gölgesinde şekillenen, Hollandalı memurlar, yerli Arubalılar, Çinli bakkallar ve Venezuelalı göçmenlerin iç içe geçtiği bir mozaiktir.
Alejandro, Lübnan asıllı bir ailenin oğludur ve babası Minimo sert bir adamdır. Binchi ise daha duygusal, gözlemci bir çocuktur. İkisi de aynı kıza, Rosa'ya aşık olurlar ama Rosa'nın Tenchi ile nişanlanmasıyla ilk kalp kırıklığını yaşarlar. Bu süreçte hayatı tanırlar: Alejandro, evdeki Dominikli hizmetçi Meme ile yaşadığı yasak ilişkiyle cinselliği keşfederken; Binchi, eksantrik amcası Djo'nun hikayeleriyle dünyayı tanır.
Kitapta "Dera Gai" (Hasat Festivali/Horoz Gömme) gibi yerel gelenekler önemli yer tutar. Bu bölümlerde yazar, adanın folklorik geçmişiyle modernleşen yüzü arasındaki çatışmayı ustaca işler. Bir yandan Katolik kilisesinin katı kuralları, diğer yandan halkın batıl inançları ve büyüye olan meyli (Tonita'nın evi haçlarla donatması gibi) çocukların dünyasını şekillendirir.
Sokağın trajedileri de eksik değildir. Portekizli çöpçü Joao'nun imkansız aşkı, Hollandalı "başarısız" iş adamı Johannes Biermans'ın zengin bir kızla evlenip sınıf atlama çabası ve Edi Trimon'un karıştığı bıçaklama olayı gibi yan hikayeler, sokağın sadece oyun değil, aynı zamanda bir hayatta kalma sahnesi olduğunu gösterir. Kitap, çocukluğun bitişiyle ve karakterlerin yavaş yavaş kendi yollarına (biri Hollanda'ya okumaya, diğeri iş hayatına) gitmesiyle, o "altın çağ"ın sona erdiği hüzünlü bir tonda biter.
