Levan Berdzenişvili, 1953 yılında Acara’nın kalbi Batum’da dünyaya geldi. Deniz kokan bu şehirde, Karadeniz’in dalgalarına bakarak büyüyen Levan, inanılmaz parlak bir zekaya sahipti. Tiflis Devlet Üniversitesi’ne gitti ve hayatını şekillendirecek olan alana, Klasik Filoloji’ye (Antik Yunan ve Latin edebiyatı) aşık oldu. O bir Aristofanes ve Homeros uzmanıydı.
Ancak 1970'lerin sonu ve 80'lerin başında, Sovyetler Birliği'nin o boğucu atmosferi genç aydınları nefessiz bırakıyordu. Levan, kardeşi David ve birkaç arkadaşıyla birlikte yeraltında, gizli bir "Cumhuriyetçi Parti" kurdu. Amaçları Gürcistan’ın bağımsızlığını savunmaktı. Dev bir imparatorluğa karşı, daktiloyla çoğaltılan bildirilerle savaşan birkaç romantik aydın... Elbette KGB’nin dikkatinden kaçmadılar. 1983 yılında tutuklandı.
Onu, Stalin döneminden kalma, Sovyetlerin en meşhur siyasi suçlu kamplarının bulunduğu Mordovya’ya (Gulag sisteminin son kalıntılarına) gönderdiler. 1984 ile 1987 yılları arasını, Rus milliyetçileri, Ukraynalı direnişçiler, Litvanyalı rahipler ve Ermeni ayrılıkçılarla aynı barakalarda geçirdi. Burası bir ölüm kampı değil, bir "entelektüeller hapishanesiydi".
Levan orada kırılmadı, delirmeden çıktı. Çünkü o, kampı bir trajedi sahnesi olarak değil, "SSCB'nin en zeki insanlarının toplandığı zorunlu bir üniversite" olarak gördü. Serbest kaldıktan sonra Gürcistan'ın bağımsızlık sürecinde önemli bir figür oldu. Milletvekilliği, Gürcistan Milli Kütüphanesi Genel Müdürlüğü yaptı. Kutsal Karanlıkı yazdığında, intikam ateşini değil, aklın ışığını yansıttı. O, Acara'nın yetiştirdiği en büyük entelektüellerden biridir.
