Belki De Neşe, dünya edebiyatının dev ismi José Saramago’nun Nobel ödüllü bir romancı olmadan çok önce, kelimeleri bir şair titizliğiyle işlediği dönemine ait en önemli eserlerden biridir. Kitap, yazarın 1970 yılında yayımlanan ikinci şiir kitabıdır ve onun edebi kimliğinin oluşum aşamalarını gözler önüne serer. Saramago bu eserinde, sadece lirik bir anlatım sunmakla kalmaz; aynı zamanda dünyayı, insanı, aşkı, ölümü ve toplumsal adaletsizlikleri bir neşter keskinliğiyle sorgular.
Kitaptaki şiirler, yazarın sonraki yıllarda yazacağı dev romanların (Körlük, Kabil vb.) felsefi tohumlarını barındırır. Saramago, Portekiz'in o dönemki siyasi baskı ortamında, insanın iç dünyasındaki karmaşayı toplumsal bir başkaldırıyla birleştirir. Şiirlerinde "belki" kelimesine sıkça vurgu yapması, bir umudu diri tutma çabası olarak görülür. "Neşe" kavramı burada sadece bir duygu değil, direnmenin, var olmanın ve her şeye rağmen hayata tutunmanın bir formudur.
Eser, bireyin yalnızlığından çıkıp kolektif bir bilince ulaşma çabasını anlatır. Saramago, doğayı, toprağı ve sıradan insanların gündelik telaşlarını kutsallaştırmadan, olduğu gibi, tüm çıplaklığıyla anlatır. Kitabın genel atmosferinde, hüzün ile umut arasında ince bir çizgi hakimdir. Okuyucu, her dizede Saramago’nun o kendine has ironisini, insana duyduğu derin şefkati ve kurulu düzene karşı bitmek bilmeyen öfkesini hisseder. Şair, kelimelerle bir "hayat savunması" yapar ve okuru kendi içindeki neşeyi, ihtimaller üzerinden yeniden keşfetmeye davet eder.
