Aristoteles (MÖ 384 – MÖ 322), Stagira'da doğmuş, Antik Yunan düşüncesinin en kapsamlı sistemini kuran filozof, bilim insanı ve Platon'un Akademisi'nden ayrılarak kendi okulunu (Lykeion) kuran düşünürdür. Babası Makedon kralının hekimi olması nedeniyle erken yaşta bilim ve doğa gözlemiyle tanışmış; on sekiz yaşında Atina'ya giderek yirmi yıl boyunca Platon'un çevresinde yetişmiştir.
Platon'un idealar kuramına karşı Aristoteles, «tüm bilginin başlangıcı duyumdur» ilkesiyle deneyime ve sınıflandırmaya dayalı bir epistemoloji geliştirdi. Organon başta olmak üzere mantık, fizik, metafizik, biyoloji, psikoloji, etik, siyaset ve retorik alanlarında yüzlerce inceleme kaleme aldı. Lykeion'da «peripatetik» (yürüyüş halinde ders) geleneği başlattı; öğrencileri arasında Büyük İskender de yer aldı.
Nikomakhos'a Etik, Politika ve Poetika gibi eserleri, ahlakın erdem olarak tanımlandığı «altın orta», devlet biçimlerinin sınıflandırılması ve tragedyada katharsis kavramıyla Batı düşüncesini derinden şekillendirdi. Biyolojik gözlemleri, tür ve amaç (telos) kavramlarıyla antik bilime yön verdi. Öğretisi Orta Çağ ve İslam felsefesi aracılığıyla yeniden yorumlanarak skolastiğin temel referansı oldu.
Aristoteles'in yaşamı siyasi çalkantılarla iç içedir: Atina'da yabancı kökenli olduğu için sorgulanmış, MÖ 323'te İskender'in ölümünden sonra Lesbos'a, ardından ölüm yılına kadar Halkis'e çekilmiştir. Ölümünden sonra el yazması mirası parçalanmış; günümüze ulaşan metinler çoğunlukla ders notları ve derlemelerdir. Buna rağmen «filozof» adının en geniş anlamıyla taşıdığı miras, iki bin yılı aşkın süredir etkisini sürdürür.
