William T. Vollmann, çağdaş Amerikan edebiyatının "çılgın dâhisi" olarak kabul edilir. Cornell Üniversitesi'nde Karşılaştırmalı Edebiyat bölümünü bitirdi (aynı zamanda bilgisayar programcısıdır). Mezuniyetten sonra sigorta şirketlerinde veya silikon vadisinde çalışmak yerine, edebiyatını beslemek için radikal bir yaşamı seçti.
1980’lerde, Sovyet işgali altındaki Afganistan’a giderek Mücahitlerle birlikte dağlarda yaşadı ve çatışmalara girdi. Bu deneyimlerini An Afghanistan Picture Show adlı kitabında anlattı. Sadece gözlemci değildi; dizanteriden ölmek üzereyken dağlarda sürüklenen, savaşın fiziksel acısını bizzat deneyimleyen bir figürdü.
Vollmann’ın en iddialı projesi, Kuzey Amerika kıtasının tarihini, Vikinglerin gelişinden başlayarak Kızılderili soykırımlarına kadar "sembolik bir tarih" olarak yeniden yazdığı Seven Dreams serisidir. Bu seri (The Ice-Shirt, Fathers and Crows vb.), akademik tarihçiliğe bir meydan okuma niteliğindedir.
2005’te Ulusal Kitap Ödülü’nü kazanan bu dev roman, II. Dünya Savaşı sırasında Almanya ve Sovyetler Birliği arasındaki totaliter rejimleri inceler. Kitap; Dmitri Şostakoviç, General Paulus ve Nazi subaylarının iç dünyalarına girer. Vollmann burada faşizm ve komünizmin insan ruhunda yarattığı tahribatı, ideolojilerden bağımsız bir "kötülük" ve "aşk" ekseninde anlatır. Rus edebiyatına olan ilgine hitap edecek en güçlü eseri budur.
Vollmann, 20 yılı aşkın bir süre boyunca dünyanın her yerindeki savaş bölgelerini gezerek şiddetin doğasını araştırdı. Sonuçta ortaya çıkan Rising Up and Rising Down, 7 ciltlik ve 3.300 sayfalık devasa bir incelemeydi. Bu eser, Elias Canetti’nin Kitle ve İktidar’ı ile kıyaslanabilecek tek modern metindir; ancak ondan çok daha fazla saha tecrübesi ve kan içerir.
Vollmann’ın hayatındaki en ilginç detaylardan biri, 1990’larda FBI tarafından "Unabomber" (Ted Kaczynski) şüphelisi olarak soruşturulmasıdır. Kitaplarındaki anti-teknolojik söylemler, karmaşık şifreli gibi duran metin yapısı ve kimya/patlayıcılar konusundaki detaylı bilgisi nedeniyle FBI onun bir terörist olabileceğinden şüphelenmiştir. Dosyası temizlenince bu deneyimini de yazıya dökmüştür.
Vollmann, edebiyatı "konforlu bir koltukta yapılan bir aktivite" olmaktan çıkarıp, fiziksel ve ruhsal bir risk alma eylemine dönüştüren nadir yazarlardandır.
"Benim amacım, başkalarının 'canavar' dediği insanların da insan olduğunu, sadece farklı koşullarda farklı seçimler yaptığını göstermektir."
