Turgut Özben ve Olric

Turgut Özben : Selim'in arkadaşı, mühendis. Başlangıçta sistemle uyumlu, "tutunan" biriyken; Selim'in izini sürdükçe dönüşüm geçiren ve sonunda düzeni reddeden karakterdir. Okurun romandaki gözü ve bilincidir.

Olric : Turgut'un zihninde yarattığı, ona "Efendimiz" diye hitap eden iç ses, hayali uşak. Turgut'un alt benliği, vicdanı veya bazen de şeytani tarafıdır. İroni ve mizahın ana kaynağıdır.