Roman, Long Island'da bir ilkokul öğrencisi olan 11 yaşındaki J R Vansant'ın (genellikle sadece "J R" olarak anılır) hikayesini anlatır. J R, pasaklı, burnu akan, yırtık spor ayakkabılar giyen sıradan bir çocuktur. Ancak, okuldaki bir sınıf gezisi sırasında finans dünyasının işleyişini (hisseler, tahviller, vergi boşlukları) öğrenir ve bunu bir oyun olarak algılayıp "gerçek hayata" uygulamaya karar verir. Okulun koridorundaki ankesörlü telefonu ofisi, mendilini de sesi kalın çıksın diye ahizeye koyduğu bir filtre olarak kullanarak; posta yoluyla siparişler vermeye, kuruşluk hisseler (penny stocks) toplamaya ve batmakta olan şirketleri satın almaya başlar.
J R'ın kurduğu bu kağıt üzerindeki imparatorluk ("J R Corp"), kısa sürede kereste fabrikalarından kibrit şirketlerine, bira fabrikalarından yayıncılık devlerine kadar uzanan devasa bir holdinge dönüşür. İşin ironik ve korkutucu yanı, J R'ın bunları yaparken hiçbir yasadışı yola başvurmamasıdır; o sadece kapitalist sistemin kurallarını, yetişkinlerin ciddiye aldığı o karmaşık yasaları harfiyen ve acımasızca uygular. Onun için para harcanacak bir şey değil, sadece skor tabelasındaki bir rakamdır. "Bu parayla ne yapacaksın?" sorusuna verecek bir cevabı yoktur, sadece "oynamak" istemektedir.
Bu süreçte J R, "yüzü" olması için okulundaki başarısız ve idealist müzik öğretmeni (besteci) Edward Bast'ı kullanır. Edward Bast, sadece sanatını icra etmek, operasını bestelemek isteyen naif bir adamdır; ancak J R'ın yarattığı finansal hortumun içine çekilir. Bast, J R'ın "işlerini" yürütmek zorunda kaldıkça sanatından, ruhundan ve insanlığından parça parça kopar. Roman, J R'ın yükselişiyle paralel olarak Bast'ın ve çevresindeki diğer entelektüellerin (yazar Jack Gibbs gibi) çöküşünü anlatır.
Metin boyunca Gaddis, okuru sürekli bir "gürültüye" maruz bırakır. Radyolar, televizyonlar, telefonlar sürekli çalışır; insanlar birbirini dinlemez, sözleri kesilir. Bu kaosun içinde J R Corp büyür, büyür ve sonunda kendi ağırlığı altında, tıpkı termodinamiğin entropi yasası gibi çöker. Ancak sistem (kapitalizm) o kadar yozlaşmıştır ki, 11 yaşındaki bu çocuğun yarattığı yıkım bile bir şekilde sistem tarafından emilir ve normalleştirilir. J R, paranın konuştuğu ama kimsenin birbirini duymadığı bir dünyanın romanıdır.
