Roman, 1786 yılının Noel döneminde, Philadelphia'da geçer. Rahip Wicks Cherrycoke, geniş ailesini etrafına toplamış, yıllar önce eşlik ettiği iki efsanevi figürün, Charles Mason ve Jeremiah Dixon'ın hikayesini anlatmaya başlar. Hikaye, bu iki zıt karakterin 1761'de İngiltere'nin Portsmouth kentinde ilk kez karşılaşmasıyla açılır. Charles Mason, karısını yeni kaybetmiş, melankolik, dindar ve titiz bir astronomdur. Jeremiah Dixon ise neşeli, içkiyi ve kadınları seven, Quaker kökenli ama dünyevi zevklere düşkün bir haritacıdır (surveyor). İkili, Kraliyet Cemiyeti tarafından Venüs'ün Güneş'in önünden geçişini (Transit of Venus) gözlemlemek üzere Güney Afrika'ya, Cape Town'a gönderilir.
Bu ilk görevden sonra, kader onları asıl büyük işlerine, Amerika'ya sürükler. Pensilvanya (Penn ailesi) ve Maryland (Calvert ailesi) sömürgeleri arasındaki kanlı sınır anlaşmazlığını çözmek için, bugün "Mason-Dixon Hattı" olarak bilinen o ünlü çizgiyi çekmekle görevlendirilirler. İkili, medeniyetin ve vahşi doğanın sınırında, batıya doğru düz bir çizgi çekerek ilerlemeye başlar. Ancak bu sadece toprağı bölen bir çizgi değildir; Pynchon'a göre bu hat, Aydınlanma aklının (rasyonalite), Amerika'nın kaotik ve büyülü doğasına vurduğu bir neşterdir. Çizgi ilerledikçe; kölelik gerçeği, yerlilerin katledilmesi, konuşan köpekler, mekanik otomatlar, devasa sebzeler ve komplo teorileriyle (Cizvitler, Çinliler) karşılaşırlar.
Mason ve Dixon, bu çizgiyi çekerken aslında dünyayı "böldüklerinin" ve bu bölünmenin (Kuzey-Güney, Özgürlük-Kölelik) gelecekte yaratacağı felaketlerin (İç Savaş) farkına varırlar. Mason'ın gökyüzüne ve yıldızlara olan takıntısı ile Dixon'ın toprağa ve haritaya olan bağlılığı, sürekli çatışır ama aynı zamanda birbirini tamamlar. Yıllar süren bu zorlu görev boyunca, aralarında derin, sessiz ve dokunaklı bir erkek dostluğu (bromance) gelişir. Roman, çizginin bitişinden sonra karakterlerin İngiltere'ye dönüşünü, yaşlılıklarını ve ölümlerini anlatarak sona erer. Pynchon, tarihi "kazananların yazdığı bir metin" olmaktan çıkarıp, içinde olasılıkların, hayaletlerin ve kayıp hikayelerin dolaştığı canlı bir organizmaya dönüştürür. Mason ve Dixon, tarihi yapan değil, tarihin ve bilimin dişlileri arasında, yıldızların altında dostluğu bulan iki yalnız ruh olarak resmedilir.
Mason & Dixon
Editör puanı
8.2
Editör Notu
Neden Okumalısınız: Pynchon'un "kalbi olan" tek kitabıdır. Gravity's Rainbow'daki o soğuk ve teknik dehşet, yerini burada sıcak, hüzünlü ve mizahi bir dostluk hikayesine bırakır. Eğer 18. yüzyıl atmosferini, denizcilik ve astronomi tarihini seviyorsanız; iki zıt karakterin dünyanın ucundaki maceralarına tanık olmak istiyorsanız okumalısınız. Edebiyatın dille nasıl zaman yolculuğu yapabileceğinin en büyük kanıtıdır.
Neden Okumamalısınız: "Eski dil" kullanımı (Örneğin "The" yerine "Ye" sesini çağrıştıran yazımlar, sürekli büyük harfle başlayan isimler) okuma hızınızı yarı yarıya düşürecektir. Eğer postmodernizmin "büyülü gerçekçilik" dozunu (uçan ördekler, konuşan köpekler) tarihsel bir romanda ciddiyetsiz buluyorsanız sevmeyebilirsiniz.
Dramatis personae
Tıklayarak karakter analizini açın
Hikâyenin Kahramanları
Jeremiah Dixon
basrol
Charles Mason
basrol
Mason-Dixon Hattı
antagonist
Mekanik Ördek
yan_karakter
Rahip Wicks Cherrycoke
yan_karakter
📖 Kitap Hakkında
📜 Kitaptan İz Bırakan Alıntılar
Rahip Wicks Cherrycoke
Kitap Karakteri / Yazarı
""Gerçekler, Tarih'in sadece tortusudur. Asıl hikaye, anlatılmayanlardadır.""
Jeremiah Dixon
Kitap Karakteri / Yazarı
""Yıldızlara bakıyoruz ama bastığımız toprağı, o toprağın altındaki kemikleri görmüyoruz." "
Charles Mason
Kitap Karakteri / Yazarı
""Her harita, bir mülkiyet iddiasıdır. Ve her mülkiyet, bir hırsızlık hikayesidir"
Jeremiah Dixon
Kitap Karakteri / Yazarı
""Bu Çizgi... sanki Tanrı'nın yüzüne atılmış bir kesik gibi." "
Jeremiah Dixon
Kitap Karakteri / Yazarı
""Dostluk, Bay Mason, iki kişinin aynı deliliğe inanmasıdır." "
Konular
Tüm konular ve yanıtlar herkese açıktır. Konu açmak veya yanıtlamak için giriş gerekir.
Henüz konu yok. İlk konuyu siz açın.
Konu aç
Konu açmak için giriş yapın.

