Öncesinde (selef devletler): Doğrudan selefi; İngiliz emperyalizminin doğrudan yönettiği bölgeler ile İngiliz tacına sadık kalarak iç işlerinde serbest olan yüzlerce yerel prenslikten (Princely States) oluşan Britanya Hindistanı’dır (British Raj, 1858-1947). İngilizlerden önce ise kıtanın büyük bölümünü yöneten, kökeni Orta Asya’ya dayanan Türk-İslam sentezli devasa Babür İmparatorluğu (Mughal Empire) ve ona isyan ederek yükselen Hindu Maratha İmparatorluğu modern devletin tarihsel selefleridir.
Coğrafi ve Jeopolitik Morfoloji
Hindistan bir ülke değil, fiziki ve jeopolitik bir alt kıtadır (Subcontinent). Kuzeyde, Asya’dan gelen tüm kültürel ve askeri akınlara karşı aşılmaz bir duvar ören devasa Himalayalar bulunur. Merkezde, yüz milyonlarca insanı doyuran dünyanın en yoğun tarım havzası olan Ganj Ovası yer alırken; güneyde kıtanın omurgasını oluşturan volkanik kökenli Dekkan Platosu denize doğru uzanır. Jeopolitik olarak, Asya’nın üç nükleer gücünün (Çin, Hindistan, Pakistan) sürekli bir sürtünme halinde olduğu bir çatışma merkezidir. Pakistan ile Keşmir bölgesi (Line of Control), Çin ile ise Himalayalar’daki Aksai Chin ve Arunaçal Pradeş bölgeleri (Line of Actual Control) üzerinde on yıllardır süren anayasal ve askeri işgal/ihtilaf durumu vardır. Hindistan, Hint Okyanusu’nu kendi arka bahçesi (“İndopasifik” stratejisi) olarak görerek Çin’in deniz İpek Yolu genişlemesine karşı Batı’nın (özellikle ABD’nin) Asya’daki en büyük stratejik dengeleyicisidir.
Makroekonomi ve Üretim Modeli
Satın Alma Gücü Paritesi’ne (SAGP) göre dünyanın üçüncü, nominal GSYİH’ye göre beşinci büyük ekonomisidir; ancak bu devasa makro rakamlar, dünyadaki en korkunç gelir adaletsizliklerinden birini gizler. Hint ekonomisi tam bir zıtlıklar diyarından oluşur. Bir yanda küresel çapta bilişim (IT), yazılım ihracatı, uzay teknolojisi (Mars’a ve Ay’a kendi imkanlarıyla ulaşabilen bir güç) ve jenerik ilaç üretimi (“Dünyanın Eczanesi”) gibi alanlarda devasa bir yüksek teknoloji sektörü ve elit bir milyarderler sınıfı bulunur. Diğer yanda ise, nüfusun yüz milyonlarcasının mutlak yoksulluk sınırının altında, asgari hijyen ve altyapıdan yoksun bir şekilde yaşam savaşı verdiği, ekonominin %80’inin kayıt dışı ve vasıfsız işgücüne dayandığı devasa bir alt sınıf vardır. “Make in India” projesiyle dünyada Çin’in üretim tekeline tek alternatif olmaya çalışsa da, aşırı bürokrasi, yolsuzluk ve altyapı yetersizliği bu potansiyeli frenlemektedir.
Demografik ve Etnografik Yapı
1.4 milyarı aşan nüfusuyla Çin’i geçerek dünyanın en kalabalık ülkesi konumuna gelmiştir. Demografik genetik, iki ana gruba ayrılır: Kuzey Hindistan’da yaşayan ve Hint-Avrupa dilleri konuşan açık tenli Hint-Aryanlar (nüfusun yaklaşık %72’si) ile Güney Hindistan’da yaşayan ve bambaşka bir dil/kültür grubuna ait olan daha koyu tenli Dravidyenler (%25).
Ancak Hindistan sosyolojisinin en sert, en ezici ve yasal olarak ne kadar yasaklansa da pratikte aşılamayan gerçeği Kast Sistemidir. Toplum, Hindu dini dogmaları üzerinden hiyerarşik sınıflara (Varna ve binlerce alt meslek grubu olan Jati’lere) bölünmüştür. En üstte din adamları ve aydınlar (Brahminler) varken, bu sistemin tamamen dışında tutulan, en pis işleri yapmaya mahkum edilmiş ve toplumdan izole edilmiş Dalitler (Dokunulmazlar) bugün dahi kırsal Hindistan’da sistematik bir ayrımcılık, şiddet ve tecrit yaşamaktadır. Hindistan, kanunen eşitlikçi bir demokrasi olmasına rağmen, sosyolojik olarak doğumun insanın kaderini mutlak şekilde belirlediği feodal bir yapıdır.
Siyasi ve Sosyolojik Dinamikler
Hindistan’ın modern tarihi, “çokluk içinde birlik” (Unity in Diversity) fikrinden uzaklaşarak radikal bir çoğunluk milliyetçiliğine kayışın tarihidir. Mahatma Gandhi ve Jawaharlal Nehru tarafından kurulan seküler, sosyalist ve kapsayıcı (Kongre Partisi) Cumhuriyet vizyonu; son yıllarda Narendra Modi liderliğindeki iktidar partisi (BJP) ve onun beslendiği Hindutva (Hindu Milliyetçiliği) ideolojisi tarafından büyük ölçüde çökertilmiştir. Hindutva, devleti Hindu kimliğiyle eşitleyerek, ülkedeki 200 milyondan fazla Müslümanı açıkça ötekileştiren, ikinci sınıf vatandaşlığa iten ve tarihi İslam eserlerini/isimlerini silmeye çalışan rövanşist ve popülist bir projeksiyon sunar.
Salman Rushdie’nin Geceyarısı Çocukları veya Arundhati Roy’un Küçük Şeylerin Tanrısı gibi edebiyat şaheserlerinde okuduğumuz o kaotik, büyüleyici, çok sesli ve renkli Hindistan; bugün siyasi olarak giderek tek tipleştirilmeye çalışılan, milliyetçiliğin ve otoriter popülizmin yükseldiği bir fay hattı üzerindedir. Bir yanda İngilizce konuşan ve Silikon Vadisi’ni yöneten diasporanın Hindistan’ı varken; diğer yanda inekleri kutsal sayan mafyaların (cow vigilantes) insan öldürdüğü, tecavüz kültürünün kronik bir sorun olduğu ve din/kast eksenli linçlerin yaşandığı karanlık bir arka bahçe bulunur. Hindistan, aklın alabileceği tüm tezatların aynı sokakta omuz omuza yürüdüğü, evrensel hiçbir sosyolojik şablona sığmayan devasa bir “kıta-devlet”tir.
