Ulla-Lena Lundberg, 1947 yılında Baltık Denizi’nin ortasında, Finlandiya ile İsveç arasında kalmış özerk bir bölge olan Åland Adaları’nın en ücra köşesi Kökar’da doğdu. Doğduğu yer, rüzgarın hiç durmadığı, denizin kışın buz tuttuğu, insanların kayalar üzerinde yaşam mücadelesi verdiği sert ama büyüleyici bir coğrafyaydı.
Bir rahip kızıydı. Çocukluğu, Buz romanında anlattığına çok benzer bir ortamda, kilise lojmanında, ada halkının dertlerini dinleyerek geçti. Henüz 15 yaşındayken ilk şiir kitabını yayımlayarak "harika çocuk" olarak tanındı. Ancak o, sadece ada sınırları içinde kalmadı. Gençliğinde Amerika Birleşik Devletleri’ne, Japonya’ya, Afrika’ya (Botsvana, Zambiya) gitti; buralarda yaşadı, antropoloji ve etnoloji eğitimi aldı. Bu seyahatler, ona kendi halkına bir "yabancı" gözüyle, bir bilim insanı titizliğiyle bakma yeteneği kazandırdı.
Lundberg, Finlandiya’da yaşayan ama anadili İsveççe olan (Suomenruotsalaiset) azınlığın en güçlü sesidir. Eserlerinde hep deniz, gemiler, göç ve kökler vardır. Afrika’dan Sibirya’ya kadar pek çok yeri yazsa da, kalbi hep doğduğu Kökar adasında attı. 2012 yılında yayımladığı Buz (Is), aslında kendi ailesinin hikayesinden, babasının trajik kaderinden izler taşıyordu. Bu kitap, Finlandiya’da bir fenomene dönüştü; hem İsveççe hem Fince konuşanlar tarafından başyapıt ilan edildi, tiyatroya ve operaya uyarlandı.
Lundberg, bugün İskandinav edebiyatının "Büyük Hanımefendisi" olarak anılır. O, sadece bir yazar değil, kaybolan bir ada kültürünün hafızasıdır.
