Vitorino Nemésio, 1901 yılında, Atlas Okyanusu'nun ortasındaki Azor takımadalarının Terceira adasında, Praia da Vitória kasabasında doğdu. Okyanusun gürültüsü ve adanın sisli havası, onun ruhunun bir parçası olarak şekillendi. Babası yerel bir savcıydı. Çocukluğu, adanın izole dünyasında, balina avcılarının hikayeleri ve fırtınalı kış geceleriyle geçti. Bu "ada hapsi" duygusu, onun kaçma arzusunu tetikledi.
Gençliğinde önce Coimbra Üniversitesi'ne gitti ama disiplinsizliği ve bohem hayatı yüzünden atıldı, askerliğini yaptıktan sonra tekrar okula döndü. Coimbra'daki öğrencilik yılları, Portekiz'in en parlak zihinleriyle tanışmasını sağladı. Hem bir şair, hem bir akademisyen hem de bir romancı olarak çok yönlü bir kimlik geliştirdi. Lizbon Üniversitesi'nde ve Brüksel'de edebiyat profesörlüğü yaptı.
Nemésio, sadece bir "kütüphane faresi" değildi; hayatı seven, konuşkan, karizmatik bir adamdı. Portekiz televizyonunun ilk yıllarında yaptığı "Se bem me lembro" (Yanlış Hatırlamıyorsam) adlı programla tüm ülkenin tanıdığı bir televizyon yıldızı oldu. Ekranda, elinde sigarasıyla anılarını ve edebiyatı o kadar sıcak anlatırdı ki, okuma yazma bilmeyenler bile onu izlerdi.
Ancak onun edebiyat tarihindeki asıl yeri, 1944'te sadece birkaç ayda, neredeyse trans halindeyken yazdığı Mau Tempo no Canal romanıyla sabitlendi. Bu kitapta, kendi doğduğu coğrafyanın ruhunu, "Açorianidade" kavramını ölümsüzleştirdi. Nemésio, Portekiz anakarası ile adalar arasında bir kültür köprüsü kurdu. 1978'de Lizbon'da öldüğünde, ardında şiirden romana, denemeden biyografiye kadar devasa bir külliyat bıraktı. O, Portekiz'in "Okyanus Şairi" idi.
