David Szalay, "köksüzlük" kavramını hayatının merkezine koymuş bir yazardır. Montreal'de doğup Londra'da büyümesi, Oxford Üniversitesi'nde eğitim alması ve ardından satış temsilciliği gibi sıradan işlerde çalışması, onun "beyaz yakalı" dünyanın sıkıcılığını ve anlamsızlığını çok iyi gözlemlemesini sağladı.
İlk romanı London and the South-East (2008), alkol ve iş stresi arasında sıkışıp kalmış bir reklam satıcısının kasvetli dünyasını anlatır. Szalay burada, ofis hayatının o "ruh emici" tarafını o kadar gerçekçi anlatmıştır ki, eleştirmenler onu George Orwell'ın modern iş hayatını anlatan varisi olarak görmüştür.
2016'da yayımlanan ve onu Booker finalisti yapan bu eser teknik olarak bir roman gibi sunulsa da, aslında farklı yaşlardaki (17'den 73'e kadar) 9 farklı erkeğin hikayesinden oluşur.
-
Bir üniversite öğrencisinin Avrupa turu,
-
Orta yaşlı bir iş adamının kaçamağı,
-
Emekli bir bürokratın yalnızlığı... Szalay, bu karakterler üzerinden "erkekliğin" doğumdan ölüme kadar olan evrelerini; hırslarını, hayal kırıklıklarını ve fiziksel çöküşlerini acımasız bir dürüstlükle inceler. Kitap, modern erkeğin "zavallılığını" yüzüne vuran bir ayna gibidir.
2018'de yayımlanan Turbulence ise yine parçalı bir yapıya sahiptir. 12 farklı uçuş rotasında, birbirine bir şekilde dokunan insanların hikayesini anlatır. Londra'dan Madrid'e, oradan Dakar'a uzanan bu hikayelerde Szalay, küreselleşen dünyada insanların fiziksel olarak ne kadar hızlı hareket ettiğini ama ruhsal olarak nasıl yerinde saydığını gösterir.
"Hayat bir olay örgüsü değildir; sadece birbiri ardına gelen şeylerdir. Romanlarımda bu rastgeleliği ve tamamlanmamışlığı yansıtmaya çalışıyorum."
