Algernon Charles Swinburne (1837–1909), Viktorya dönemi İngiliz şiirinin en tartışmalı, en teknik ve metrik açıdan en yetkin figürlerinden biridir. Aristokrat bir ailenin çocuğu olarak Wight Adası'nda büyüyen Swinburne, eğitimini Eton College ve Oxford Üniversitesi'ne bağlı Balliol College'da almıştır. Oxford yıllarında Ön-Raffaelocular (Pre-Raphaelite Brotherhood) olarak bilinen sanatçı ve yazar grubuyla, özellikle Dante Gabriel Rossetti, William Morris ve Edward Burne-Jones ile tanışması estetik ve edebi vizyonunu radikal biçimde şekillendirmiştir. Üniversite eğitimini resmi bir derece almadan tamamlamadan bırakmış, ancak klasik diller, Fransız edebiyatı ve İtalyan Rönesans'ı üzerine olağanüstü bir filolojik altyapı inşa etmiştir.
Swinburne’ün edebi kariyeri, 1865 yılında yayımlanan Atalanta in Calydon adlı lirik dramasıyla ivme kazanmış, ancak asıl toplumsal sarsıntıyı 1866'da yayımlanan Poems and Ballads (Şiirler ve Baladlar) adlı eseriyle yaratmıştır. Viktorya döneminin katı ahlaki muhafazakarlığına karşı açık bir isyan niteliği taşıyan bu eser; sadomazoşizm, ölüm arzusu, paganizm, lezbiyenlik ve anti-teizm gibi temaları işleyerek büyük bir skandala yol açmıştır. Swinburne, şiirlerinde sadece tematik bir devrim yapmamış; İngiliz dilinin fonetik sınırlarını zorlayan, metrik yapıyı ve uyak düzenini daha önce eşine rastlanmamış bir müzikaliteyle kurgulayan teknik bir deha sergilemiştir. Şiir, onun ellerinde anlamsal bir iletişim aracından ziyade, işitsel ve ritmik bir ayine dönüşmüştür.
Kişisel hayatı ise edebi dehası kadar çalkantılı geçmiştir. Ağır alkolizm, nörolojik rahatsızlıklar (muhtemelen epilepsi veya Tourette sendromuna benzer bir durum) ve Londra'nın bohem yeraltı dünyasındaki sınır tanımaz yaşam tarzı, 1870'lerin sonlarında onu fiziksel bir çöküşün eşiğine getirmiştir. 1879 yılında, avukat ve eleştirmen arkadaşı Theodore Watts-Dunton müdahale ederek Swinburne'ü Londra'daki "The Pines" adlı evine taşımıştır. Hayatının son 30 yılını bu evde, Watts-Dunton'ın sıkı denetimi altında, alkolden uzak ve dış dünyadan izole bir şekilde geçirmiştir. Bu dönemde üretkenliği devam etmiş, ancak erken dönem eserlerindeki yıkıcı enerji ve isyankâr ateş yerini daha evcil, doğa ve çocukluk temalı, edebi eleştiri ağırlıklı metinlere bırakmıştır. Swinburne, 1909 yılında zatürre nedeniyle hayatını kaybetmiştir.
