Carlo Levi, 29 Kasım 1902'de Torino'da doğmuş İtalyan ressam, yazar ve doktordur. Torino Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden mezun olduktan sonra resim ve edebiyatla ilgilenmeye devam etti; 1920'lerde Paris'te İgor Stravinski, Alberto Moravia ve Sergey Prokofyev gibi isimlerle tanıştı. Faşizme karşı mücadelede aktif rol aldı; Giustizia e Libertà hareketinin kurucuları arasında yer aldı.
1935'te siyasi faaliyetleri nedeniyle tutuklanan Levi, Mussolini rejimi tarafından güneydeki Lucania'ya (bugünkü Basilicata) sürgün edildi. Aliano ve Grassano yakınlarında geçirdiği yıllar, Cristo si è fermato a Eboli (İsa Bu Köye Uğramadı, 1945) romanına kaynak oldu. Eserde köylülerin yoksulluğu, feodal kalıntılar, sağlık ve eğitim yoksunluğu ile «İsa Eboli'ye uğramadı» sözünün taşıdığı tarih dışılık duygusu güçlü bir etnografik dille anlatılır.
Levi sürgünden sonra ressamlığını sürdürdü; Floransa ve Roma'da sergiler açtı. L'orologio (Saat) gibi eserlerinde kent yaşamı ve direniş dönemi anıları işlendi. 1963'te İtalyan senatosuna seçildi; kültür ve güney sorunu üzerine yazılar kaleme aldı. Edebiyatı, belge ile şiirsel betimlemeyi birleştirir; «güney»i yalnızca coğrafi değil, medeniyet ve siyaset meselesi olarak okur.
4 Ocak 1975'te Roma'da zatürreden ölen Levi, 20. yüzyıl İtalyan edebiyatında hafıza, direniş ve antropolojik gözlem romanının öncülerinden biri olarak anılır. Türkçede İsa Bu Köye Uğramadı Güzin Mola çevirisiyle geniş okur kitlesine ulaşmıştır.
