Don DeLillo, 20. yüzyılın ikinci yarısındaki "Amerikan Yüzyılı"nın en keskin gözlemcisidir. Çocukluğu Bronx’ta, İtalyan göçmeni bir çevrede geçti. Üniversiteden sonra bir süre reklam yazarı olarak çalıştı (ki bu, onun sloganvari, akılda kalıcı ve tüketim kültürünü eleştiren dil yapısını açıklar), ancak 1960’larda "sadece bir şeyler yazmak için" işi bıraktı ve kendini edebiyata adadı.
Uzun süre kült bir yazar olarak kaldıktan sonra, 1985’te yayımlanan White Noise (Beyaz Gürültü) ile patlama yaptı. Roman, bir üniversitede "Hitler Araştırmaları" bölüm başkanı olan bir profesörün, havaya karışan zehirli bir kimyasal sızıntı ("Havadan Gelen Toksik Olay") ve ölüm korkusuyla mücadelesini anlatır. DeLillo burada teknolojiyi, medyayı ve ölümü kara mizahla harmanlar.
Libra (1988)'; Kennedy suikastını ve Lee Harvey Oswald’ı anlattığı bu kitapta DeLillo, suikastın bir "devlet komplosu" (CIA içindeki bir fraksiyonun işi) olabileceği fikrini kurgular. Olayı sadece bir cinayet değil, tarihin akışını değiştiren ve Amerika’yı sonsuz bir paranoyaya sürükleyen bir kırılma noktası olarak ele alır. Kitap, "derin devlet" kavramının edebiyattaki en üst düzey incelemelerinden biridir.
1997’de yayımlanan Underworld, David Foster Wallace’ın Infinite Jest’i ile birlikte 90’ların en büyük iki "tuğla" romanından biri kabul edilir. 800 küsur sayfalık bu dev eser, 1950’lerden 90’lara kadar Soğuk Savaş döneminin ruhsal haritasını çıkarır. Bir beyzbol topunun elden ele dolaşması üzerinden atom bombasını, atıkları, çöp yönetimini ve Amerikan tarihinin gizli "yeraltı" bağlantılarını anlatır.
Canetti'nin "Kitle ve İktidar" kitabındaki tezleri romanlaştırsaydık, ortaya Mao II (1991) çıkardı. DeLillo bu romanda, "Gelecek kalabalıkların olacak" diyerek, terörizmin sanatın yerini aldığını savunur. Ona göre eskiden toplumu sarsma gücü yazarlardaydı, artık bu güç teröristlerdedir; çünkü haber bültenlerini ve kitlelerin zihnini onlar ele geçirmiştir.
DeLillo, teknolojinin ve medyanın bizi nasıl "yeniden programladığını" anlatan, modern dünyanın bir tür kahinidir.
"Gelecekte herkes on beş dakikalığına ünlü olacak diyorlardı. Ben diyorum ki; gelecekte herkes on beş dakikalığına yalnız kalabilmek için dua edecek."
