Charles Stuart Calverley (1831–1884), 19. yüzyıl İngiliz edebiyatında "hafif şiir" (vers de société) ve edebi parodi türünün sarsılmaz mimarlarından biridir. Asıl soyadı Blayds olan yazar, 1852'de ailesinin köklü soyadına dönerek Calverley ismini almıştır. Eğitim hayatı, onun sıra dışı zekasının ve dizginlenemez doğasının bir yansımasıdır. Önce Harrow School'da, ardından Oxford Üniversitesi'ne bağlı Balliol College'da eğitim görmüştür. Oxford yıllarında hem Latince ve Grekçe konusundaki filolojik dehasıyla hem de otoriteyi hiçe sayan isyankar tutumlarıyla efsaneleşmiştir. Üniversite kurallarına uymaması, hocalarıyla girdiği alaycı polemikler ve bitmek bilmeyen disiplinsizlikleri nedeniyle 1852 yılında Oxford'dan uzaklaştırılmıştır.
Ancak bu akademik sürgün onun sonu olmamış; derhal Cambridge Üniversitesi'ne (Christ's College) geçmiş ve burada edebi zekasını zirveye taşımıştır. Cambridge'de klasikler üzerine sayısız ödül kazanmış, mezuniyetinin ardından aynı üniversitede akademi üyesi (fellow) olarak kalmıştır. Calverley'nin edebi alametifarikası, Antik Yunan ve Latin metriklerini İngilizceye kusursuz bir uyumla entegre edebilmesi ve dönemin ağır, melankolik Viktoryen duyarlılığını keskin bir zekayla sabote etmesidir. "Bathos" (şiirde yüce ve asil bir konudan aniden komik veya sıradan bir detaya düşme sanatı) tekniğini İngiliz şiirinde en iyi kullanan isimdir.
Ne var ki parlak kariyeri, trajik bir kazayla aniden kesintiye uğramıştır. 1866 kışında buz pateni yaparken düşerek başından ağır bir yara almış, bu kaza ciddi bir sarsıntıya ve kalıcı nörolojik hasarlara yol açmıştır. Hayatının geri kalanını kronik ağrılar ve fiziksel bir çöküş içinde, edebiyat dünyasından büyük ölçüde izole bir "yarı-felçli" olarak geçirmiştir. Parlak zekasına rağmen potansiyelinin tamamını gerçekleştiremeden, 1884 yılında Bright hastalığı nedeniyle 52 yaşında hayata veda etmiştir. Bugün, A. E. Housman ve W. S. Gilbert (Gilbert ve Sullivan operetlerinin yazarı) gibi isimlerin en büyük ilham kaynağı olarak kabul edilir.
