7 Kasım Pazartesi

Sabah saat sekiz sularında Türk Padişahı, efendilerimizi getirmeleri için pek çok rütbeli Türk ve bey gönderdi. Onlar da altın sırmalı elbiseleriyle gösterişli ve güzel bir şekilde giyindiler ve Padişah'a doğru at sürdüler, bizler ise yaya yürüdük. Sol tarafımızda bulunan Ayasofya ¹ kilisesinin önünden geçtiğimizde, oradan hemen Padişah'ın geniş saray avlusuna saptık ve girdik. Orada Türk beylerinin saraya gelirken bindikleri atlarını tutan hizmetkârları vardı; atların sayısı oldukça fazlaydı. Bu avlunun tam ortasında iki fil duruyordu ve üzerlerinde onları yöneten iki kişi oturuyordu.

Ancak ikinci kapıya ² vardığımızda, efendilerimiz atlarından inmek zorunda kaldılar. Yaya olarak diğer bir güzel avluya ³ geçtik. Bu avlunun etrafında, dört bir yanda Türk Padişahı'nın maiyetinden, tahminimize göre yaklaşık üç bin adam yüzük ⁴ şeklinde dizilmişti. Herkes kendi bölüğünde ⁵ duruyordu:

• İlk olarak "Türbant" ⁶ dedikleri beyaz sarıklılar; bunlar büyük bir kalabalıktı.
• Daha sonra "Sallaki" ⁷ adını verdikleri beyaz tüylü ⁸ başlık takanlar; bunlar her zaman Padişah'ın en yakınında at sürer veya yürürler, onlar da büyük bir gruptu.
• Daha sonra altın sırmalı başlık takanlar; onlar da oldukça fazlaydı.
• Son olarak beyaz başlık ⁹ takan Yeniçeriler, ki buna "Akbörk" ¹⁰ diyorlardı; onlar da çok sayıdaydı.

Ancak tüm bu Türklerin arasında her birliğin başındaki komutanlar ve rütbeli olanlar altın kadife ve ipek elbiseler giyinmiş halde en önde duruyorlardı. Efendilerimize doğru eğilerek saygı ¹¹ gösterdiler, bizimkiler de onlara aynı şekilde karşılık verdi. Ayrıca avlunun ortasında zincirlere bağlanmış on aslan ve iki leopar duruyordu ve korkunç bir şekilde kükrüyorlardı. Onların önünden geçip güzel bir odaya ¹² girdik. Orada en üst düzeydeki dört Paşa; yani İbrahim ¹³, Kasım ¹⁴, Ayas ¹⁵. yanlarına gittiler ve onların yanında yaklaşık bir saat kaldılar.

Önce Şövalye Joseph ¹⁶, ardından Şövalye Niclaus ¹⁷ Padişah'ın elini öptü ve onun yanında iyi bir süre kaldılar. Daha sonra bu dört Paşa, efendileri Padişah Süleyman'ın huzuruna ¹⁸ avludan geçirerek götürdüler. Maiyetin geri kalanı ise bir kenarda bekledi. Sonrasında efendiler Padişah'ın huzurundan ayrıldılar ve büyük bir Türk kalabalığının refakatinde bizimle birlikte yürüyerek tekrar konağa döndüler.