26. Bölüm — Selim Öncesi Güç ve Paşalar / Yeniçeri Giriş

Her gün saray kapısı açılır açılmaz kırk Prieſer ¹ saraya girer; bunlara Eneangler ² denir. Bunlar Türk'ün kölesi ³ değildir, günlük dört Akçe maaşları vardır. Her biri elinde bir kitapla Kirchen ⁴ içine girer; yuvarlak bir halka oluşturup içine geçerler ve Encam ⁵ adı verilen bir Mezmur ⁶ okumaya başlarlar. Bu metin o kadar uzundur ki okumaları tam bir saat sürer; bir saat içinde her din adamı ⁷ bu duayı kendi başına bir kez sonuna kadar yüksek sesle okumak zorundadır. Zira başlarında, acaba hata yapıyorlar mı ya da duayı eksik mi okuyorlar diye onları dinlemekle görevli başkaları vardır; duayı/sureyi okurken hepsi birden dizlerinin üzerine kadar eğilirler ⁸. Zira kitaplarında şunu bulurlar ⁹: Bir kimse bu duayı kırk kez okursa, Tanrı'dan dilediği her şeye kavuşur. Ve eğer birinin bir sıkıntısı varsa ve bu duayı o kadar sık okursa, derhal o dertten kurtulur. Bu nedenle İmparator, tüm sıkıntıları ve dertleri defetmek adına bu rahiplere her gün bir saat içinde bu duayı kırk kez okutur. Eğer Efendileri ölürse, cenazesinin başında da bu şekilde okumak zorundadırlar; İmparator ölsün ya da yaşasın, bu düzenli maaşları asla kesilmez. Osmanlı ¹⁰ soyundan gelen, vefat etmiş ve artık hayatta olmayan her bir hanedan mensubu için, her gün mezarına gelip bu Mezmuru okuyan kırk din adamı vardır ve ¹¹ her birinin günlük dört Akçe geliri bulunur; bu maaş onlara ölmüş krallar ve imparatorlar tarafından vakfedilmiş ve tahsis edilmiştir. Ölen rahiplerin yerine derhal yenileri atanır ve sayıları asla eksilmez.