25. Bölüm — Kapıcıbaşı, En’amcılar

Sarayda gençlere hizmet eden yirmi Chapioglan ¹ daha vardır. Bunlar aynı zamanda sarayın ikinci kapısını ² bekler ve korurlar. Bizdeki büyük efendilerin saraylarındaki genel hizmetkârlar, bekçiler veya kapıcılar gibidirler. Gençlerden hiçbiri görevli olduğu yeri, işini izinsiz terk edemez; günlük dört veya beş Akçe maaşı olan bu Eunuchi ³ dışında hiç kimse onlarla konuşamaz. Başlarında Chapiangaſi ⁴ adında bir amirleri vardır, yüz elli Akçe geliri ve diğer Yüzbaşılar/Kaptanlar gibi kıyafeti vardır.

Burada bilinmelidir ki, şimdiye kadar tarif edilen ve adlandırılan tüm bu genç kalfalar, hizmetkârlar, Hadımlar ve amirler arasından hiç kimse saraydan dışarı çıkamaz. İmparator'un ekmeği ve masrafıyla geçinirler, hepsi onun kapıkulu ve kölesidir. Ancak Hadımların çoğu Indianer'dir ⁵. Zira Türk, şehvet ve iffetsizlik edip diğer erkek çocukların ırzına geçmeye ⁶ kalkışmadıkları sürece Hıristiyanları kolay kolay sebepsiz yere hadım ettirmez; böyle bir şey yapanı da derhal ibret için cezalandırır ve saraydan atar. Şimdiye kadar tarif edilen tüm bu genç kalfalar yirmi beş yaşına geldiklerinde, İmparator onları saraydan çıkarır ⁷. Onlara daha dürüst ve yüksek bir statü verir; sarayda idare ettikleri ve yönettikleri görevin ve statünün durumuna göre maaşlarını artırır. Ayrılmak istediklerinde ⁸, hepsi bir arada İmparator'un huzuruna çıkıp izin isterler; o da derhal her birine altından bir kıyafet ⁹ ve öne sürülmüş güzel bir at hediye ettirir. Ayrılmadan önce onlarla çok lütufkâr ve dostça bir konuşma yapar; tüm erdemlere ve dürüstlüğe bağlı kalmalarını, bundan sonra atanacakları görevlerde tıpkı sarayda yaptıkları gibi dürüst ve sadık bir şekilde davranmalarını öğütler. Ve her şeyden önce onlara şunu hatırlatır: Sarayda gördükleri, tecrübe ettikleri, duydukları ve başkalarına anlatılmaması gereken tüm gizli ve saklı kalması gereken şeyleri, kimseye asla ifşa etmeyeceklerini, bilakis bunları içlerinde sır olarak saklayacaklarını tembihler.

İmparatora ¹⁰ gereken reveransı ve saygıyı şükranla sunduklarında, alçakgönüllülükle oradan ayrılırlar ve o andan itibaren içlerinden hiçbiri yaşamak için bir daha saraya giremez. Büyük kapıdan ¹¹ üzerlerinde sırmalı altın kumaşlarla çıkarlar; alınlarında yaklaşık üç yüz Kron değerinde, değerli taşlarla süslenmiş altından bir mücevher ¹² taşırlar. Çoğunun elinde, içine yaklaşık bin Akçe sarılmış küçük bir mendil ¹³ bulunur. Kapıda her biri kendi atını hazır bekler vaziyette bulur; büyük bir zafer edasıyla ¹⁴ atlarına binerler ve mendillerindeki o parayı halkın arasına saçarlar. Ardından her biri ilk atandığı yere gider; sarayda kazandıkları tüm mallarını, eşyalarını ve mücevherlerini yanlarında götürürler. Ve derhal onların yerine, o görevi devralacak başka kalfalar atanır.

Büyük kapısında ¹⁵ düzenli iki nöbetçi birliği ve muhafız taburu atanmış ve görevlendirilmiştir; bu birlikler gün aşırı nöbet tutarlar. İlk muhafız birliğinin başında Capcibaſcia ¹⁶ adı verilen bir Kaptan vardır ve onun emri altında Capici ¹⁷ adı verilen üç yüz asker bulunur. İkinci Başbuğa/Kaptana CucciapiciBaſcia ¹⁸ denir ve onun komutası altında iki yüz savaşçı asker vardır. Birincisinin tüketimi ¹⁹ için günlük yüz yirmi Akçe, ikincisinin ise yüz Akçe tahsis edilmiştir. Askerlerin mevcudu beş yüzdür, hepsi Büyük İmparator'un kölesidir ²⁰; her birinin günlük altı veya yedi Akçe ²¹ istihkakı vardır. Bizzat kapıda nöbet tuttukları günlerde saraydan doyurulurlar. Ellerinde Baſton ²² ve gürzlerle kapıda durur, Türk ²³ içeri girdiğinde veya dışarı çıktığında dikkatle nöbet tutarlar. Kral ²⁴ sefere çıktığında ya da gezintiye atlandığında, bu iki Kaptan onun önünde yürür; her birinin yanında son derece değerli kıyafetler giymiş ve iyi donatılmış atlara binen, ihtişam için kendi masraflarıyla tuttukları ve süsledikleri otuz veya kırk kendi özel kölesi/uşağı bulunur.